اسحاق و داود اين را ياد كرده‌اند . بيستم ، برطينقس قيصر ، سه ماه پادشاهى كرد . بيست و يكم ، يوليانوس قيصر ، دو ماه پادشاهى كرد . بيست و دوم ، سورس ، هفده سال پادشاهى كرد و در ايام او يهود و نصارى بمعرض كشتار و آزار و آوارگى بودند . وى بمصر رفت و در اسكندريه معبدى بزرگ ساخت و آن را معبد خدايان ناميد . بيست و سوم ، انطونيوس ، شش سال پادشاهى كرد . بيست و چهارم ، مقرينوس ، يك سال و دو ماه پادشاهى كرد . بيست و پنجم ، انطونيوس دوم ، چهار سال پادشاهى كرد . بيست و ششم ، اكصندرس ملقب به مامياس ، سيزده سال پادشاهى كرد . بيست و هفتم ، مقسميانوس ، سه سال پادشاهى كرد . بيست و هشتم ، بوبينوس ، سه ماه پادشاهى كرد . بيست و نهم ، غرديانوس ، شش سال پادشاهى كرد . سى ام ، فيليپس قيصر ، شش سال پادشاهى كرد . او را بدين نصارى خواندند كه پذيرفت و مذهب صابيان را رها كرد و مردم بسيار از اهل مملكتش در اين كار پيروى او كردند و اين قصه موجب اختلاف روميان در كار دين شد و از جملهء مخالفان وى يكى از بطريقان بنام داقيوس بود كه فيليپس را بكشت و بپادشاهى رسيد . سى و يكم ، داقيوس ، دو سال پادشاهى كرد . وى به تعقيب نصارى برخاست و بسيار كس از آنها بكشت و جوانان اصحاب كهف از او گريختند و بيكى از كوههاى روم بنام خاوس بفاصلهء يك هزار ذرع در شرق شهر افسوس پناه بردند . اين شهر بر ساحل درياى روم بوده و اكنون دريا از آن دور شده است . و شهر را ويران كرده و بفاصلهء يك ميل از آن شهرى ديگر ساخته‌اند .